Bunun tarifi yok...
Bu bir anda ortaya çıkar, tam da ihtiyaç duyulduğu anda, aniden... Çünkü Fenerbahçe bu ülkede her zaman hor görülendir, gıpta edilen ve kıskanılan, yaptıkları kenara itilen, ancak başarısızken ağdalı alayların arasındaki sözde takdir sözcükleriyle avutulmaya çalışılan...Fenerbahçelilik, Fenerbahçeli olmayanların paradigmalarının çok ötesinde bir kavramdır...
Fenerbahçe hiçbirşeyin parçası, bütünleyicisi yada tamlayıcısı değildir.
Fenerbahçe aslolandır...
Ve işte birden bu ruh çıkıverir ortaya, zenginliğini heterojenliğinden, faklılığından alan bir camia, birden tek yumruk halinde patlayıverir...
Fenerbahçe'nin renklerinin "gıpta ve kıskançlık" ve "asalet" olması da, bir gece ansızın tribünlerinde marş olarak patlayan şiirin "çocuklar uyanın uyanın çocuklar" olması da tesadüf değildir...Hayatta hiçbirşey tesadüf değildir...
Sizce binlerce insan dün geceden beri aynı marşı gözyaşlarıyla söylüyorsa, işyerinde kafasının içinde sadece o marş yankılanıyorsa, karısına, kocasına çocuğuna ezberletmişse, indirip tekrar tekrar dinliyorsa... Takım ne durumdadır ?
En büyüğüz...
En iyiyiz...
Vermeyeceğiz şampiyonluğu...
Çocuklar İnanın, İnanın Çocuklar
Güzel Günler Göreceğiz, Güneşli Günler
cimbombomu Kadıköy'de Devireceğiz,
Şampiyonluk Şarkıları Söyleyeceğiz
İndirmek için tıklayın...
