BU KADAR SEVEBİLİR MİSİNİZ ? > Bir otobüs durağında karşılaşmışlardı ilk kez.... Biri > tıpta okuyordu, öbürü mimarlıkta. O ilk karşılaşmadan > sonra, bir kere, bir kere, bir kere daha karşılaşabilmek için, hep aynı > saatte, aynı duraktan, aynı otobüse bindiler. Gençtiler, çok genç... > Birbirileriyle konuşacak cesareti bulmaları biraz zaman aldı ama sonunda > başrdılar. İkisi de her sabah otobüse bindikleri semtte oturmuyorlardı > aslında. Delikanlı arkadaşında kaldığı için o duraktan binmişti otobüse, > kız ise ablasında.... Sırf birbirilerini görebilmek için, her sabah > erkenden evlerinden çıkıp, şehrin öbür ucundaki o durağa, onların durağına > geldiklerini, gülerek itiraf ettiler bir süre sonra... > > Okullarını bitirince hemen evlendiler. Mutluydular hem > de çok mutlu... Bazen işsiz, bazen parasız kaldılar ama > öylesine sıkı kenetlenmişti ki yürekleri ve elleri hiçbir şeyi > umursamadılar. Ayın sonunu zor getirdikleri günlerde de ünlü bir doktor ve > ünlü bir mimar olduklarında da hep mutluydular. Zaman aşımına uğrayan, > alışkanlıklara yenik düşen, banka hesabında para kalmadığı için ya da tam > tersine o hesabı daha da kabarık hale getirmek uğuruna bitip-tükeniveren > sevgilerden değildi onlarınki... Günler günleri, yıllar yılları > kovaladıkça sevgileri de büyüdü, büyüdü... Tek eksikleri çocuklarının > olmamasıydı. Zorlu bir tedavi sürecine rağman çocuk sahibi olmayınca, > "bütün mutlulukların bizim olmasını beklemek, bencillik olur" diyerek > devam ettiler hayatlarına. Çocuk yerine, sevgilerini büyüttüler... "Senin > için ölürüm" derdi kadın, sımsıkı sarılıp adama ve adma "Hayır, ben senin > için ölürüm" diye yanıt verirdi hep... > > Bazen eve geldiğinde, aynanın üzerinde bir not görürdü > kadın, "Bir tanem, kütüphanenin ikinci rafına bak...." > Kütüphanenin ikinci rafında başka bir not olurdu, "Mutfaktaki masanın > üzerine bak ve seni çok sevdiğimi sakın unutma" Mutfaktaki masadan, > salondaki dolaba sevgi dolu notları okuya okuya koşturan kadın, sonunda > kimi zaman bir demet çiçek, kimi zaman en sevdiği çikolatalar, kimi zaman > da pahalı armağanlarla karşılaşırdı... Aldığı hediyenin ne olduğu önemli > değildi zaten.... > > Hayat ne kadar hızlı akarsa aksın, işleri ne kadar yoğun > olursa olsun hep birbirlerine ayıracak zaman > buluyorlardı bulmasına ama kırklı yaşların ortalarına geldiklerinde, daha > az çalışmaya karar verdiler. Adam, hastaneden ayrıldı ve muayenehanesinde > hasta kabul etmeye başladı. Kadın da mimarlık bürosunu kapadı ve sadece > özel projelerde görev aldı. Artık daha fazla beraber olabiliyorlardı. Bir > gün sahilde dolaşırken, harap durumda bir ev gördü kadın, üzerinde > "satılık" levhası asılı olan. "Ne dersin, bu evi alalım mı?" dedi adama. > "Bu viraneyi yıktırır, harika bir ev yaparız. Projeyi kafamda çizdim bile. > Kocaman terası olan, martıları kahvaltıya davet edeceğimiz bir deniz evi > yapalım burayı..." "Sen istersin de ben hiç hayır diyebilirmiyim?" diye > yanıt verdi adam. "Amerika'daki tıp kongresinden döner dönmez ararım > emlakçıyı... Kaç para olursa olsun, burası bizimdir artık...." > > Sadece bir hafta ayrı kalacaklarını bildikleri halde, > ayrılmaları zor oldu adam Amerika'ya giderken. Her gün, > her saat konuştular telefonla. Gözyaşları içinde kucaklaştılar > havaalanında. Fakat birkaç gün sonra, kocasında bir tuhaflık olduğunu fark > etti kadın. Eskisi kadar mutlu görünmüyor, konuşmaktan kaçınıyordu. Onu > neşelendirmek için, sahildeki evi hatırlattı ve çizdiği projeyi verdi > kadın ama hiç beklemediği bir cevap aldı: "Canım, o ev bizim bütçemizi > aşıyor. Sen en iyisi o evi unut..." > > Mutsuzluk, mutluluğun tadına alışmış insanlara daha da > acı, daha da çekilmez gelir. Kadın, hiç sevmedi bu > beklenmedik misafiri. Derdini söylemesi için yalvardı adama, "Senin için > ölürüm, biliyorsun, ne olur anlat" diye dil döktü boş yere... Yıllardır > sevdiği adam, duyarsız ve sevgisiz biriyle yer değiştirmişti sanki. Ona > ulaşmaya çalıştıkça, beton duvarlara çarpıyordu kadın, her çarpmada daha > fazla kanıyordu yüreği... > > Bir gün, çocukluğunun, gençliğinin ve bütün hayatının > birlikte geçtiği arkadaşına dert yanarken, "Artık > dayanamıyorum, sana söylemek zorundayım" diye sözünü kesti arkadaşı. "O, > seni aldatıyor. İş yerimin tam karşısındaki restoranda genç bir kadınla > yemek yiyiyor her öğlen. Sonra sarmaş dolaş biniyorlar arabaya...." > > "Sus, sus çabuk, duymak istemiyorum bu yalanları" diye > bağırdı kadın. Onca yıllık arkadaşını, kendisini > kıskanmakla suçladı.... Ertesi gün, öğle vakti o restoranın hemen > karşısında bir köşeye sindi sessizce ve peri masallarının sadece masal > olduğunu anladı... Kocasının eskiden aynı hastanede çalıştığı genç çocuk > doktorunu tanıdı hemen. Bazen evlerinde ağırladıkları kadına nasıl > sarıldığını gördü adamın... > > Akşam kocası eve gelir gelmez, bazen bağırıp, bazen > ağlayarak, bazen ona sımsıkı sarılıp bazen de > yumruklayarak > haykırdı suratına her şeyi. İnkar etmedi adam. Zamanla duyguların > değişebildiği, insanların orta yaşa geldiklerinde farklılık aradığı gibi > bir şeyler geveledi ağzında ve bavulunu alıp gitti evden. Kapıdan > çıkarken, "son bir kez kucaklamak isterim seni" diyecek oldu ama kadın, > "defol" dedi nefretle... > > İlk celsede boşandılar... Modern bir aşk hikayesinin > böyle son bulmasına kimse inanamadı. Arkadaşlarının > desteğiyle ayakta kalmaya çalıştı kadın. Adamın, sevgilisiyle birlikte > Amerika'ya yerleştiğini öğrendi. Bazen yalnız kaldığında, onu hala > sevdiğini hissedince, ağlama nöbetleri geçiriyor, aşkın yerini, en az onun > kadar yoğun bir duygu olan nefretin alması için dua ediyordu. > > Aradan bir yıl geçti... Her şeyin ilacı olduğu söylenen > zaman bile, kadının derdine çare olamamıştı. Bir sabah, > ısrarla çalan zilin sesiyle uyandı. Kapıyı açtığında, karşısında o kadını > gördü. "Sen, buraya ne yüzle geliyorsun" diye bağırmak istedi ama sesi > çıkmadı. "Lütfen, içeri girmeme izin ver, mutlaka konuşmamız gerekiyor." > dedi genç kadın. Kanepeye ilişti ve zor duyulan bir sesle konuşmaya > başladı: "Hiçbir şey göründüğü gibi değil aslında. Çok üzgünüm ama o bir > saat önce öldü. Geçen yıl Amerika'daki kongre sırasında öğrendi > hastalığını ve yaklaşık bir senelik ömrü kaldğını. Buna dayanamayacağını, > hep söylediğin gibi onunla birlikte ölmek isteyeceğini biliyordu. Seni > kendinden uzaklaştırmak için, benden sevgilisi rolünü oynamamı istedi. > Ailesine de haber vermedi. Birlikte Amerika'ya yerleştiğimiz yalanını > yaydı. Oysa ilk karşılaştığınız otobüs durağının karşısında bir ev > tutmuştu. Tedavi görüyor ve kurtulacağına inanıyordu ama olmadı. Gece > fenalaşmış, bakıcısı beni aradı, son anda yetiştim. Sana bu kutuyu vermemi > istedi..." Gözlerinden akan yaşları durduramayacağını biliyordu kadın. > Hemen oracıkta ölmek istiyordu. Eline tutuşturulan kutuyu açmayı neden > sonra akıl edebildi. İtinayla katlanmış bir sürü kağıt duruyordu kutuda. > İlk kağıtta, "Lütfen bütün notları sırayla oku bir tanem" diyordu... > Sırayla okudu; "Seni çok sevdim", "Seni sevmekten hiç vazgeçmedim", "Senin > için ölürüm derdin hep, doğru söylediğini bilirdim." "Fakat benim için > ölmeni istemedim" "Şimdi bana söz vermeni istiyorum." "Benim için > yaşayacaksın, anlaştık mı?" son kağıdı eline alırken, kutuda bir anahtar > olduğunu gördü kadın... Ve son kağıtta şunlar yazılıydı: > > "Sahildeki evimizi senin çizdiğin projeye göre > yaptırdım. Kocaman terasta martılarla kahvaltı ederken, > ben hep seni izliyor olacağım...." daha önce verildimi bilmiom ama mailime gelmiş.

Hatta Eda eklemişti diye hatırlıyorum :)

Abi gercekten cok ama cok güzel...Bnece bu kadar büyük bi sevgi olamaz....

alala :rolleyes: aslında aklıma gelmişti biri açtı diye ama unutmuşum.olsun yeniler veya okumayanlar okur

ilginc.. :confused: :confused: :confused: bana biraz bi film senaryosu gibi geldi.. bu olay gercekmiymis???

Orjinal Mesajı Yazan: cracks alala :rolleyes: aslında aklıma gelmişti biri açtı diye ama unutmuşum.olsun yeniler veya okumayanlar okur aplana bi sorsaydın muahahaha :D:D:D:D:D

abi mükemmel bi yazı. walla ben bu kadar seviom ama yinede ölürüm onun için walla bi ara ayrı kaldık gece erce ağladım oda ağlamış fln sora aradı beni ve barıştık şuan havalardayım uçuyoom :D allah sizede böyle gerçekten çıkarısz seven birini versin hepinizi öptüm sevgiler saygılar :D

Orjinal Mesajı Yazan: ufuk_abay abi mükemmel bi yazı. walla ben bu kadar seviom ama yinede ölürüm onun için walla bi ara ayrı kaldık gece erce ağladım oda ağlamış fln sora aradı beni ve barıştık şuan havalardayım uçuyoom :D allah sizede böyle gerçekten çıkarısz seven birini versin hepinizi öptüm sevgiler saygılar :D abi benim öle bi sevgilim var bu ayin 18inde 1.yilimizi doldurcaz ikimizde tam anlamiyla birbirimize baglandik.darisi olmiyanlarin basina... :)

Orjinal Mesajı Yazan: Burakreis abi benim öle bi sevgilim var bu ayin 18inde 1.yilimizi doldurcaz ikimizde tam anlamiyla birbirimize baglandik.darisi olmiyanlarin basina... :) kıskandır sen anasını satiim :'( sevgili istiooooooommmmmm :p :D

bulalım sana sevgilimi yok :D burakreis işallah daha uzun sürer ;) walla benimki sürcek.

Bu Kadar Sevebilirmisiniz???

cracks

Orjinal Mesajı Yazan: Burakreis

aynen abi geceleri tam bir kurt adam oluyorum.bazen kendimi bile taniyamiyorm :D

gecelerin uşağuyum ben :D rizeliyim ya ondan.çocuu diil uşauyum.(ama burnum filan uzun diil normal :D)

Burakreis

Orjinal Mesajı Yazan: ufuk_abay

sallamam olum uzun olsada farketmez sevios birbirimizi :D:D

aman nazar deymesin.tek yastikta kocayin :D :D :p

Burakreis

Orjinal Mesajı Yazan: cracks

gecelerin uşağuyum ben :D rizeliyim ya ondan.çocuu diil uşauyum.(ama burnum filan uzun diil normal :D)

abi konu raydan çiti iyice.bende trabzonluyum ama benim burnumda uzun diil :D

ufuk_abay

abi konu daaldır neyse :D devam sohbet güzel oluyo :D ben istanbulluyum sorun yok :D

Burakreis

yaa bende istanbulluyum ama memleket trabzon zaten hiç kimse benim trabzonlu olduguma inanmiyr.evlatlim galiba :( :p :D

cracks

Orjinal Mesajı Yazan: Burakreis

yaa bende istanbulluyum ama memleket trabzon zaten hiç kimse benim trabzonlu olduguma inanmiyr.evlatlim galiba :( :p :D

bende sendenim ama bana inanıoalr :D

Burakreis

ama iste bana inanmiyorlar.yok abi ben garanti evlatl0g0m.yarin DNA testi yaptircam :D

ufuk_abay

:D:D:D süper yaf ben aslen yalovada doğdum ama istanbulda büyüdüm

Burakreis

istanbulun neresindesin?bn istanbul bkrköyde dogmusm dediklerine göre ama yarin anlariz.ama bence kesin bkrköyde dogmusumdur belli degilmi? :D

cracks

Orjinal Mesajı Yazan: Burakreis

ama iste bana inanmiyorlar.yok abi ben garanti evlatl0g0m.yarin DNA testi yaptircam :D

se onu yama inanmolarsa kesin ve tek çözüm...estetig.:D burnunu uzatcan.e tabi kızlar bakmıcak ama inancaklar muahaha :D

denizlampard

tam bir türk filmi:)çok güldüm okurken...

« Önceki Sayfa