Orjinal Mesajı Yazan: FloGaL
arkdaşlar o adam benim adamım karışmayalım ona ne istiosa yazabilir :) ama harbiden destan yazmışın dostum bu ne yaaa ama ben ilk sevgilimle ... anı unutamadım
neden "..." koyuyosun, utanılıcak bişey miydi?!
Yazlıkta bisiklet yarışı yapıcaktık her sene yaptığımız gibi.Klasikleşmişti artık; magnumunu, bianchisini alan geliyodu. Her geçen yaz da daha hırs yapmaya başlıyodu millet. Bu yarışların birinde , bianchimle yarışın sondan ikinci düzlüğüne gelmiştim (at yarışı sanki :)) , aşağı yukarı 40km/s 'le gidiyodum...Şimdi nerden biliyosun sallama diceksin; biliyorum; zira bisikletimde "cateye" marka bi çok amaçlı kronometrem vardı.
Herneyse , ben tabii köklemişim pedallara, gözüm başka şey görmüyo, son düzlüğe de bi hışımla girmişim ki sormayın; yaklaşık 25-30 metre önümde bana doğru gelen kamyonu görmemle telaş içinde ayakkabı bağcıklarımın pedallara dolanması bir olmuştu...
Bilirsiniz işte,bisiklet kullanırken pedala dolanan bağcık demek, bi yerde: "geçmiş olsun, iniş için hazırlan!" demektir. Özellikle 30-35'i geçmişseniz o sırada, çok afedersiniz babayı durdurursunuz anca; bisikleti değil :)...
Herneyse işte o geçmek bilmeyen sonunda çarpıp bi şekilde bi yerlerine zarar vereceğim garanti olan 4-5 sn'yi unutamam...
NOT: Sonrasını merak edenler için şöyle anlatayım: O hızla freni kökleyerek bile anca 5-10 km indirebilmiştim hızımı, zira bacağım feci sıkışmıştı, o sırada insan mantıklı karar veremiyo, neyseki kamyonun şöförü yavaşlayıp durmayı aklına getirmişti de kazayı bacağımda, dizimde, kafamda bi kaç yara bereyle atlatabilmiştim...
Bisklet bi yana ben bi yana uçmuştum...Özellikle kamyon şöförünün çıkıp bana bi bardak soğuk su vermesini unutamam...Yazlıkta karizma da sıfıra inmişti o da ayrı bi olay tabii :)