Genç adam evinin alt katında marangozluk yapıyordu.Kapı ve pencere konusunda uzmandı.Fakat plastik pencelerler yaygınlaşınca ahşaba rağbet azaldı.Bu yüzden işler iyi gitmiyordu.Üstelik çocukları büyümüş,biri hariç okula başlamıştı.Masrafları artınca yanındaki kalfasına yol verdi.İşe biraz daha erken koyulur,yardımcıya ayırdığı parayı çocuklarına verirdi.Adam birgün çalışırken elektrik kesildi.Uzun süre beklediği halde gelmedi.Aksi gibi o akşam teslim etmesi gereken birkaç pencere vardı.Boş kalmayı sevmezdi.Planlayı yağladı,taşları süpürdü.Biraz dinlenmek için eve çıkarken sigortaya göz attı.Eğer yanılmıyorsa bu iş normal değildi.Biri sigortayı kapatmış olmalıydı.Şalteri kaldırınca atölye aydınlandı.Ama bu işe bir anlam veremiyordu.Şaka dese böyle bir şaka yapılmazdı.Kendisini kısksnacak düşmanıda yoktu.İşe koyulduğunda yine aynı şey oldu.Ama bu sefer suçluyu görmüştü.Oğlu evden atölyeye bağlanan merdiveni sessizce inmiş ve sigortayı kapattığı sırada babasını karşısında bulmuştu.Adam 10 yaşına gelmiş çocuğun böyle bir haylazlığını affedemezdi.Bütün günü onun yüzünden mahvolmuştu.Bir kere yapmış olsa ses çıkartmazdı.Ama tekrarlaması büyük hataydı.Saçlarından yakalayıp sıkı bir tokat attı.Belki vurduğu tokat serseri olmasını engellerdi.Adam oğlunun gözyaşlarını göremezden geldi eve çıktıktan sonra eşine dert yanarak ''Bu çocuğun okulda kimlerle düşüp kalktığını bilmemiz lazım'' dedi.Adam bir süre düşündü.Sonunda en kolay yolu buldu.Oğlunun hiç aksatmadan tuttuğu günlüğünde arkadaşlarına ait ipucu olmalıydı.Eşi istemesede ona kulak asmadı ve çocuğunun günlüğünü okumaya başladı.Oğlu en son sayfada ''Bu gece kötü bir rüya gördüm.''yazmıştı.''Atölyede çalışırken babamı elektrik çarpıyordu.Allahım,onu koru!Ben elimden geleni yapacağım.
Ve bir de fıkra
Hiç kimsesi olmayan bir asker birgün mektup yazıp komutandan mektubu postaneye atmasını rica eder.Komutanda bu asker kime mektup yazabilirki akrabası yok diyerek açar mektubu.''Allahım 100 lira paraya ihtiyacım var ve bana bu parayı gönderecek annem babamda yok.''diye yazmıştır.Komutan çocuğa kıyamayarak cebindeki bütün parayı zarfın içine koyar ve sonra zarfı çocuğa verir.Çocuk zarfı açar ve içindeki 90 lira parayı bir ay boyunca afiyetle yer.İkinci ay yine aynı mektubu yazar ama mektubun sonuna şunu ilave eder.''Allahım göndermiş olduğunuz 90 lira için teşekkür ederim.Fakat bu ayki paramı komutanla gönderme,çünkü 10 lirasını cebe atıyor.
