Teknik Direktör Meselesi..

cracks

şöyle 3-4 günlük bi düşünme fırsatım oldu..

Teknik direktörler kuşkusuz birtakımın önde gelen en önemli bireylerindendir..Takımı yönlendirir, taktik verir, antreman yaptırır, takım içindeki huzuru sağlar..vs

Takımlarda kuşkusuz teknik direktörlerini seçerken enine boyuna tartar ve daha sonra takımın başına getirme uğraşları başlar.Nitekim getirilir..

Buraya kadar herzaman olanları söyledim.Aslında şimdi söyliceklerimde herzaman olanlardan farkı yok pek..Neyse konuya gelim.

İngiltere, İspanya, İtalya gibi futbol kalitesi yüksek liglerde takımın başına getirtilen direktör, en az bir sezon boyunca takımın başında kalıyor.Yönetim 1 sezon boyunca, koçun gösterdiği performansa göre takımın başında tutuyor.Genelde "takımın başında tutma" politikası izleniyor.

Peki Türkiye..?

Türkiye'de takımın başına getirilen teknik patron, sezon başladıktan 5 maç sonra eğer bir tane beraberliği varsa gönderilme hesaplarına başlanıyor.Bunun sorumlusu sizce kim?

Ben bunun sorumlusunun basın olduğu kanaatindeyim..Sizlerinde yorumlarını bekliyorum..

cracks

Bi kaçta alıntı yapcam size..

Serkan BAYAR

Gönderin Zico'yu..

Geçen sene Başkan Yıldırım'a yalvardık, 'kov şu Daum'u' diye dinlemedi. Bu sezon başında 'aman Başkan Parreira'yı getirme' dedik, şansımız varmış Brezilyalı, Fener'i reddetti. Tam; işte Fener şimdi doğru dürüst bir hoca getirecek demiştik. Descamps mı olur, Hitzfeld mi olur bilmem ama keşke Yanal olsaydı demiştik.

Ama olabilecek en kötü seçim yapıldı Yıldırım tarafından. Daha önce Lorant'ları, Zeman’ları, Dilmen’leri, Çetin’leri bu takımın başına getiren Yıldırım'ın son bombası Zico oldu. Ben baştan şaka sanmıştım Zico'nun Fener'in hocası olmasını. Hatta spordaki arkadaşlarım söylediğinde 'yok canım Yıldırım bile bu kadar hoca getirme özürlü olamaz' demiştim. Ama Yıldırım bir kez daha bombayı patlatmayı başarmıştı. Ortega’ları, Anelka’ları Fener'e getirmeyi başaran Yıldırım; bir kez daha turnayı tersten vurmuştu.

Özdemir geçen hafta açıklama yaptı 'biz Zico'yu 6 haftada kovmak için getirmedik' diye. Hatadan dönmek ve özür dilemek büyüklüktür. Yanlıştan dönmek de erdem. Milan nasıl Terim'i 'bu hocadan bize fayda gelmez’ diye daha 4 haftada kovduysa Fener de yol yakınken Zico'yu göndermeli.

Yıldırım'ın en büyük hayali 100. yılda Avrupa'da başarıydı. Fakat Fener vitrin olan Şampiyonlar Ligi'nden, devleri liginin 2 maçta 9 gol yiyerek maskarası olan D.Kiev'e elendi. Şimdi diyeceksiniz ki Randers elenmedi mi?.. İnanın bana Sergen’li Şekerspor bile bu Danimarka takımını rahat elerdi.

Bir de şu yabancılara değinmek istiyorum. Geçen sene Trabzon'un beğenmeyip almadığı Deivid'in Semih'ten ne fazlası var. Ben Semih'in yerinde olsam adımı Semih De Souza olarak değiştiririm. O zaman Türk milli takımında bile rahat oynarım.

Ya düşman kardeşler Lugano ile Edu Dracena... Lugano, Önder'den. Edu, Can'dan iyi diyecek bir Allah'ın kulu çıkacak mı?.. Bir kişi bile yoktur sanırım. Bu yabancı kompleksinden kurtulmadıktan sonra olan bizim çocuklara oluyor. Serkan Balcı yerine de Marco Türk Milli Takımı'nda oynuyor. Rafael de istiyor. Tita da, Jaba da, Nobre de... Ama ben bir kaç yazı önce yazmıştım; '11 tane Brezilyalı bulalım oynatalım milli takımda herkesin içi rahat etsin' diye.

Gelelim yine Fener'e; Yıldırım ateşle oynuyor. Şimdiye kadar mızıkçı çocuklar gibi her seferinde görevi bıraktı. Taraftar dön diye yürüyüş yaptı. Ama bundan sonraki bırakmanızda sayın Yıldırım, 'oh be kurtulduk Yıldırım'dan diyecek' Fener taraftarı. Ki inanın bana sizin hatalarınızdan Fener taraftarı da sıkılmaya başladı. Yakında çatlak sesler yükselirse Saracoğlu'ndan şaşırmayın.

Levent DONDURAN

Zico farkını gördünüz mü !..

Ben göremedim…

Siz, Zico farkı gördünüz mü?..

Torshavn maçı, Fenerbahçe’nin gölgesiyle kazanabileceği bir antrenman maçı havasında geçmeliydi, öyle de oldu. Ama bu maçla, hasretinden neredeyse prangalar eskitmiş taraftarının huzuruna çıkan Fenerbahçe’de, ben bir şeyi aradım…

Bunu da büyük harflerle yazıyorum.

FENER’İN GEÇEN SENEDEN FARKI NE?..

Bu soruyu sormalıyım. Çünkü, makineye dönüşmüş bir takım aramıyorum. O geçen sene de vardı… Bu olağanüstü yeni transfer ne katacak takım diye bakmadım. Çünkü alınan bir star yoktu…

Ben, tek dişe dokunur değişim olarak gördüğüm kulübeye baktım…

Daum gitmiş, Zico gelmişti…

Pekiyi ne değişmişti!..

Zico maçtan sonra çıkıp sistemi oturtuyoruz demese, Zico’yu da henüz sogulamazdım. Ama Zico sistemi değiştirip, oturtmaya çalıştığı iddiasındaysa, ben de bakıyorum. Yeni sisteme ve nasıl oturacağına…

Ama göremiyorum.

Çünkü takımda bir yeni star kanı olmadığı gibi, Zico’ya özgü bir değişim de yok.

Şimdi size soruyorum…

Fenerbahçe, bu sezon 100. yılını kutlayacak. Ve tarihe geçecek bir yönetim, bir futbolcu kadrosu ve bir teknik adam olacak başında. Üstelik tarihe geçmeleri için bir şey yapmalarına gerek yok. Yıllar sonra bakılacak ve Fenerbahçe’nin 100. yılına bunlar imza atmış denecek…

Pekiyi böylesine tarihi bir misyon için gerçekten Fenerbahçe’nin büyüklüğüne yakışır bir tablo var mı ortada?...

Mesela, Zico… Dünya’da daha iyiysi olmadığından mı O’na bu onur layık görüldü?..

Hayır. Fenerbahçe, bu çok anlamlı sezona, çok daha kariyerli, çok daha yıldızı parlak bir teknik adamla başlamalıydı.

Daum’dan sonra Zico’ya da takıldığımı düşünmeyin. Söylediğimi düşünün yeter.

Ama bende Zico’nun ilk notu zayıf…

* * *

Sahaya, elenmesi kaçınılmaz bir rakip olarak çıkan Torshavn karşısında gördüklerime gelince…

Takım yine topal… Sağ kanat kullanılmıyor…

Orta alan yine ayağında çok top tutuyor. Hızlı hücumcuların varken bu orta alan ağırlığı bir zafiyet değil de nedir…

Alex, Tuncay ve Aurelio, bilinen formlarını henüz yakalayamamış…

Serkan, Anelka ve ilk yarıdaki, yani çizgide oynamayan bir Apiah, lige hazır.

Gelelim eksiğe…

Bu takımda Alex ve Tümer, beraber oynamaz… Bu takımda, bir de Ümit Özat; asla oynayamaz…

Can Arat, hücuma çıkışlarında etkisiz. Öyleyse çıkması gereksiz… Ya duran top ortalarına vurmayı öğrensin, ya da boşuna her kornerde rakip kaleye gitmesin. Yerinde bir Can, onbirin değişmezi olur.

Temel ÖZALAK

Gerets'in tükenişi !..

Galatasaray, Avni Aker Stadı’ndaki 10 yıllık yenilmezliğine son verdi. Bu Galatasaray açısından bir yenilmezliğin sonu olabilir ama esasında futbol olarak Gerets’in bir yenilgisiydi. Çünkü geçen sene Gerets’in elindeki futbolcusu daha azdı, sakatı daha fazlaydı ve Galatasaray’da sahaya çıkacak isimlerden 10 tanesini ezbere sayabilirdiniz. İr kişi ya değişir ya değişmezdi. Ama şimdi elindeki futbolcuları fazlalaşınca Gerets her hafta takımı değiştiriyor.

Trabzon’da Orhan’la başlamadı oyuna Ferhat’la başladı. Ferhat iyi futbolcu tamam ama Gökdeniz’i sahanın yıldızı yaptı. Gökdeniz bir gol attı bir tane de attırdı, Gerets ondan sonra uyandı ve Ferhat’ı oyundan alıp Orhan’ı sahaya sürdü. Ve o andan itibaren Gökdeniz’in hükümdarlığına son verildi. Fakat şanssız bir şey oldu; Song sakatlandı. Song sakatlanınca Galatasaray ilk yarıda iki oyuncu değişikliğini yapmak zorunda kaldı.

Galatasaray bu maçta inanılmaz top kaybıyla oynadı. Bunda İliç’in sakat olmasının payı vardı.

Dardanelspor’dan Mehmet Topal diye bir genç alındı. Oynadığı maçlarda iyi de oynadı ama o sahada yok Inamoto diye bir Japon var. Kötü de oynamadı ama eğer Galatasaray bu kadar çok hücum yediyse ön libero oynayarak oynayan Inamoto’nun da herhalde bunda bir suçu vardır. Bütün topları karşılamak Song ve Tomas’a, Song çıktıktan sonra da Emre’ye kaldı. Inamoto onlar topları karşılarken oyunda yoktu. 90 dakika boyunca bir tane şut attı. Inamoto’nun oynadığını Mehmet Topal veya mehmet Güven oynayamaz mı acaba diye düşünüyor insan. Aslında bunu Gerets’in düşünmesi lazım.

Ümit Karan’la Hakan Şükür ikilisi ileride fena değildiler. Hakan bir gol atıp suskunluğunu da bozdu. Ama Ümit iki tane net gol kaçırdı. Burada kaçırdı mı demek lazım, yoksa Jefferson kurtardı demek lazım o da belli değil.

Trabzonspor kazanmayı daha çok istedi, daha içten daha özverili oynadı ve kazandı. Tabii Ersen Martin’i de atlamamak lazım. Hakikaten çok iyi oynadı, iki güzel kafa golü attı. Ancak ikinci attığı golde Galatasaray defansının neredeydi? O kadar rahat pozisyona Ersen Martin hayatı boyunca girdi mi acaba? Bunu da sorgulamak lazım.

Sonuçta Galatasaray yenilecekti. Koskoca bir lig maratonunda yenilmemesi mümkün değildi. Yenildiği takım da Trabzonspor. Deplasmanda yeniliyor ve Trabzonspor bu ligin iyi takımlarından biri.

Ama önemli olan nokta; Galatasaray Çarşamba günü Liverpool’la oynayacak. Eğer bu kafayla bu anlayışla oynarsa herhalde Şampiyonlar Ligi’nin tarihi farklarından birisi olur. Çünkü Sabri’den sağ bek olmaz. Sabri sağ kanatta oynar ama hücuma yönelik oynar. Cihan kenarda oturuyor Sabri sağ bek oynuyor. Bunun inanılacak tarafı yok. Bir teknik direktör nasıl bu kadar çok hata yapar? Sağ beke Sabri’yi sol beke Ferhat’ı koyar? Ve Arda’nın gittikçe düşen formunu görmez. Arda gibi genç futbolcuların 4-5 maç oynaması mümkün değil. 2-3 maç oynayıp birazcık dinlenmesi lazım. Arda Manisa’da harikalar yaratmış olabilir. Galatasaray’a geldiğinde bir iki maçta da harikalar yaratmış olabilir. Ama Galatasaray’ın güvenebileceği bir adam değil. Dolayısıyla Gerets’in de bunu görmesi lazım. Maalesef Gerets bunu görmüyor ve her maç Arda’yı oynatıyor.

Bir de şu var; Erdal Keser de Gerets’in yanında tercümanlık mı yapıyor, antrenörlük mü belli değil. Aslında Erdal’ın anlatması lazım bunları Gerets’e. Anlatıyor da Gerets’e mi söz geçiremiyor? İşte bunların hepsi soru işareti.

Galatasaray bu ligde beraberlikler takımıydı ve nihayet yenildi. Türkiye’de yenilmesi normal, bundan sonra da yenilecek. Ama Şampiyonlar Ligi’nde yenilmemesi lazım. Gerets bu kafayla giderse , Erdal Keser de bu kafayla Gerets’e bir şey anlatmazsa Şampiyonlar Ligi’nde de yenilgiler Galatasaray’ı bekliyor..

buda hayri cem'in teknik direktörler neden gönderilir yazısı

Hayri CEM

Teknik direktörler neden yollanır?

Kulüpler teknik direktörlerini neden yollar?

Bu soruya verilecek en masum cevap, “başarısız” oldukları içindir. Bu cevap kısmen doğrudur. Lucesku Galatasaray’dan yollanırken başarısız mıydı? Üstelik Galatasaray’ı şampiyon yaptığı sene yollanmıştı. Türkiye futbol tarihinde Lucesku benzeri pek çok örnek mevcut.

Bu sorunun cevabını iyice anlayabilmek için, öncelikle kulüplerimizin yönetim kurullarının nasıl oluştuğunu kavramamız gerekir. Pek çok futbol kulübümde “grup” adı verilen güç dengeleri vardır. Her grubun bir önderi ve maksimum on-onbeş kişiden oluşan çekirdek kadrosu vardır. Grup üyeleri genellikle bu önderler tarafından kulüp üyesi yapılmış ve aidatları da bu önder ya da çekirdek kadro tarafından ödenmektedir. Grup üyelerinin en önemli görevi seçim dönemlerinde önderlerinin işaret ettiği adaya oy vermektir.

Grubun ne kadar çok üyesi varsa, seçim zamanı adaylarla pazarlık gücü de o kadar yüksektir. Adaylar seçime girerken bu gruplarla çeşitli konularda pazarlık ederler. En önemli pazarlık konusu yönetim kurulu üyeliğidir. Pazarlık Edilen grup sayısı o kadar çok fazladır ki, yönetim kurullarının üye sayısı yediden dokuza, dokuzdan onikiye hatta bazı kulüplerde ondokuz-yirmilere ulaşmıştır. Hemen hemen tüm başkanların yönetim kurulu üyesi çokluğundan şikayet etmesine rağmen, bu sayının azaltılması için genel kurula dilekçe verenine henüz rastlanmamıştır.

Yönetim kurulları içinde de güçler dengesi vardır. Örneğin, başkanlıktan sonraki en değerli makam futbol şubesi başkanlığıdır. Çünkü her zaman medya ile iç içedirler. Bu koltuğa oturanlar bir anda tüm ülkenin tanıdığı bir insan haline gelirler. Teknik direktörden futbolcu alımına kadar tüm işlerin içindedirler. Bazen teknik direktörden habersiz futbolcu transfer ettikleri de olur. Bazılarının futbolcu menejerlerinden komisyon aldıkları bile iddia edilir. Kendi transfer ettikleri oyuncuların her maçta ilk onbirde yer almasını isterler. Bu isteklerini yerine getirmeyen hocanın bileti ilk fırsatta kesilir.

Teknik direktörler için diğer bir tehlike ise, kendisini göreve getiren yöneticinin yerine başkasının getirilmesidir. Yeni göreve getirilen yöneticinin ilk işi, teknik direktöre kendi otoritesini kabul ettirmek ya da bu otoriteyi kabul edecek başka bir teknik direktörü göreve getirmektir. Bu durumda, yeni yöneticinin otoritesini kabul etmeyip, direktiflerini yerine getirmeyen teknik direktörün de bileti kesilir. Aynı şey futbolcular için de geçerlidir. Eski yöneticinin “adamı” olarak bellenen futbolcular ilk fırsatta yollanır ve yerlerine yeni yöneticinin transfer ettiği futbolcular getirilir. Böylece yeni yönetici de çok “başarılı” işlere imza atmış olur.

Yöneticilerin, teknik direktör ve futbolcuların kendilerine biat etmelerini istemelerinin pek çok nedeni vardır. Bunlardan en masum olanı psikolojik tatmin sağlamalarıdır. Medyada ve dost sohbetlerinde öne çıkıp, kendilerinden bahsedilmelerini sağlamak onlara büyük bir haz verir. Bazı art niyetli yöneticiler ise bu otorite vasıtasıyla azımsanmayacak ölçeklerde menfaat sağlarlar ki TBMM bile işe el atmak zorunda kalır.

TEKNİK DİREKTÖR YOLLAMA TAKTİKLERİ

Şimdi de teknik direktörlerin genellikle nasıl yollandıklarına bir göz atalım.

Her kulüpte medyanın çok sevdiği ve her koşulda kendilerine yer ayırdıkları ayrıcalıklı yöneticiler vardır. Bu yöneticiler hiç bir şey yapmasalar da medya tarafından çok şey yapıyormuş gibi lanse edilirler. Bu bir menfaat ilişkisidir. Bu ilişkide medyanın menfaati haber elde etmek, yöneticinin menfaati ise medyada yer almak ve sağlam ilişkiler kurmaktır. Yani medyaya ne kadar çok haber sızdırırlarsa o kadar çok güç elde ederler. Göndermek istedikleri bir teknik direktör ya da futbolcu olduğunda ise bu gücü kullanmaya başlarlar. Önce teknik direktör hakkında olumsuz haberler çıkmaya başlar. Bu olumsuz haberlerin dozu her yenilgi ile birlikte artmaya başlar. İkinci aşamada, teknik direktörün yollanacağı haberleri yayınlanmaya başlar. Üçüncü aşamada ise yerine getirilecek teknik direktör adaylarının isimleri gündemde yer alır. Bu arada, başkan ve yöneticilerin demeçleri hep aynıdır; “Hocamızın arkasındayız”. Daha iki hafta evveline kadar bu nakaratı Trabzonspor başkanı ve yöneticileri söylüyorlardı. Üstelik bu nakaratı Lazaroni’nin yollanacağı akşama kadar tekrarladılar. Şimdi aynı nakaratı Galatasaray, Beşiktaş ve Fenerbahçe yöneticileri söylüyor. Bakalım devre arasına kadar sabredebilecekler mi?

Kulüplerim yöneticlerine bu kadar yüklenirken teknik direktörlerin pek çoğunun da pür-ü pak olmadıklarını belirtelim. Bu da başka bir yazı konusu olarak buzdolabımızda beklemekte.

yorumlarınızı bekliyorum

_TaYLaN_

kesinlikle basin bazen antrönörler kendileri suclu oluyo mesela del bosque'nin hic bir sucu olmadan kovuldu riza hak etti kovuldu...

Passenger

kötü sonuçlar>(basın)>yönetim ;)

cracks

Orjinal Mesajı Yazan: SufferinG_Lq

kötü sonuçlar>(basın)>yönetim ;)

öyle düşünmüceksin.kışkırtan kim veya sebep ne?

eloM

Türkiye basınının diğer bir kopyalarıda Avrupa'da aslında. Avrupa'da yaşayan üyelerimiz varsa ne demek istediğimi çok iyi anlayacaklardır. Avrupa'da da basın tarafından çok büyük bir baskı var. Fakat Avrupa takımları istikrara çok güveniyor ve önem veriyor. Bu yüzden alınan yenilgilerde veya takım içerisinde yaşanan sorunları Teknik direktör değiştirmek yerine sorunu çözmeye çalışıyorlar. Yani demek istediğim basını pek önensemeden kendi işlerine bakıyorlar. Ben böyle düşünüyorum. Tabiki Türk basını cidden bir olayın üstüne aşırı gidiyorlar.