GREENDaY
GREEN DAY;
Çocukluk arkadaşı olan Billie Joe Armstrong (gitar/vokal) ve Mike Drint (bas gitar) ikilisi 10'lu yaşlarda (1982) California Crockett'taki Sweet Hight School'un kafeteryasında tanışmalarıyla birlikte, punk müziğe yeni bir boyut getirecek olan Green Day grubunun temellerini atmış oldular. O zamanlar birbirlerinin evlerinde kalırlarken Heavy Metal'in savaş hatlarından Ozzy Ozbourne, Deff Leppard ve Van Halen'ın parçalarını çalıyorlardı. Müziklerindeki diğer etkiler 80'lerin alternatif müzik kültürünün Areas'ın ''Trash and Drang'' da olabilir. Mebuhay Gardens, Berkeley's 924 ve Gilman Street gibi klüplerde Dead Kenedys ve Buck Naked gibi yerel gruplar sahne alırlardı. Billie Joe Armstrong ilk şarkısını ''Why Do You Want Him''i, daha 14 yaşındayken yazdı. Bu parça annesi ve üvey babası hakkındaydı. 1987'de Billie Joe, Mike ve acemi davulcu John Kriftmeyer(Al Sobrante) ile birlikte ''Sweet Children'' adlı grubu oluşturdular. Grup ilk resmi parçalarını California Vallejo'daki Rods Hickory Pit'te çaldılar. Daha sonra California Berkeley'deki pek meşhur olmayan Gilman Street Clup'ta çalmaya başladılar. Grup,1 saatlik ilk EP'sini 17 yaşlarında son sınıf öğrencisiyken 2 gün içerisinde Green Day adı altında kaydedip, aynı yıl bağımsızca piyasaya sürdü. Daha sonra Mike mezun oldu ve beraberinde Billie Joe 18. doğum gününde çıkardığı 1 saatlik ilk EP'yi ''Sweet Children'' EP'si ve tabiki ''Slappy'' EP'si izledi. Kısa bir süre sonra ''Lookout'' ile ilgili sözleşme yaptı. Bu sözleşmeyle birlikte onların ilk resmi sahne albümü, bütün EP'lerinin kombinasyonu olarak ''39 Smoothed Out Slappy Hour'' ismiyle adlandırıldı.
Bu albüm yerel bir plak şirketi tarafından fark edildi. Kısa bir süre sonra John Kriftmeyer kolejli grubu bırakmaya karar verdi.Tre Cool, grubun yeni ve kalıcı davulcusu oldu. Billie Joe ve Mike, popüler olmayan Gilman Street Clup'ta sahne almaya devam ettiler. Daha sonra Green Day'in 2. albümü olan ''Kerpunk'' ile sahneye çıktılar. Green Day eski vizyonunu geri kazandı. Grup 5 ülkeyi içeren turneyi yeni tamamlamışken Reprise plak şirketinin yapımcısı olan Rob Caballo'nun ilgisini çekti. Grup 1993 yılının Nisan ayında bu büyük plak şirketiyle anlaşma yaptı. Green Day ''Dookie'' ile büyük bir performans sergiledi. Albüm, yüksek ses ve sert tonlamalarıyla sadece 39 dakikalıktı. 1994'teki bu albüm bir anda daha çok 1977'lerdeki gibi yankı uyandırdı. Green Day'in parçalarını kendi içgüdülerine dayanan ve onlar gibi olan Malconfent formlarında söylüyorlardı. Görünen o ki bir çok takipçisi vardı. Onlar grubun acılarını ve duygularını hisseden, dünyanın pek çok yerindeki fanatikleriydi..
MTV sayesinde Longview single'ına destek verildi ve Dookie bir hit oldu. 2. single'ı olan ''Basket Case'' ile albüm, yaz boyunca devinirlik kazanmaya devam etti. 5 hafta boyunca American modern rock tablosunda zirvede kaldı. Yaz sonunda Dookie'nin yükselişinin satışlarına yardım eden 94 Woodstock'ta grup gösteriyi çaldı. ''When I Come Around'' adlı 4. Single'ın oluşmasıyla 1995'in başlarında 7 hafta süreyle modern rock tablosunda en başlarda yeraldı. Dookie, sadece Birleşik Devletler'de 5 milyon sattı. Amerida'da 8 milyon'u buldu.
Uluslararası çapta 10 milyon kadar satış yaptı ve 1994'te ''Grammy Best Alternative Performans'' ödülünü kazandı. 1995'in gelişiyle J.A.R. ile tekrar modern rock'ta hit oldular.Başlangıçta Insomniac'ın performansı iyiydi. Birlerşik Devletler tablosunda 2 milyonu aşkın satıyordu, radyonun favorilerini içeriyordu. ''Brain Stew / Jaded'', Dookie'ninki kadar popüler oldu. 1996'nın baharında Green Day bir Avrupa turunu ani bir kararla iptal etmesiyle bitkinliklerini vurguluyorlardı.Vakitlerini dinlenmeye, yeni sözler yazmaya, üretmeye ayırdılar. 1997'de Nimrod'u piyasaya çıkardılar. Uzun bekleyişten 3 yıl sonra yeni bir recordu piyasaya sürdüler. Eylül 2004'te başkanlık seçimlerinden altı hafta önce piyasaya çıkan 'American Idiot'' on yıl önce ''Longview'' adlı şarkıyka listelerde zirveye çıkan Green Day'in ''Californialı haybeci punk grubu'' kimliğini tarihe gömmüştü. Ama, albümün asıl hedefi, ''Amerika'nın en güçlü ahmağı'nı alaşağı etmekti. ''American Idiot'' onu başaramadıysa da, dünya ölçeğinde 10 milyon adet sattı, Grammy ve MTV müzik ödüllerini kazandı. Ancak, ''ilk punk-rock operası'' olarak adlandırılan albümün başarısı satış rakamları ve ödüllerle sınırlı değildi: Cesur politik tavrının yanı sıra melodik şarkıları, banliyölerdeki sınıflaraltı Amerikalıların sesi oldu. Beyaz Saray'ın saldırganlık politikasını pazarlayan medyanın sunduğu ''gerçek''e itibar etmeyen, petrol şirketleri yöneticilerinin ve kaymak tabak mensuplarının kendilerini temsil etmediğine inanan bu insanlar, albüme adını veren şarkının dediği gibi, ''bir çılgınlığın kuşatması altında'' olduklarını düşünüyor. Green Day de onların hissiyatına tercüman oluyor. Green Day'in zirzop punk-pop'tan siyasal sözcülüğe geçişi pek çokları için inandırıcı olmaktan uzaktı. Ama grup üyelerinin özgeçmişini, Berkeley'de teneffüs ettikleri punk-rock ortamdaki isyankar havayı bilenler için ''American Idiot'' sürpriz olmamıştı.
American Idiot şarkısı grup tarafından seslendirildi. Amerikan popkültürü etkisi altındaydı. Albüm öncekilere göre daha siyasaldı. Green Day'in bu albümdeki başarısı, kariyerlerindeki en iyi canlanıştı. American Idiot albümü 2005'te En İyi Rock Albümü ünvanıyla Grammy ödülünü kazandı.
Green Day, punk'ın yeinden canlanıp tekrar önemli bir hale gelmesini sağladı. 3 akorlu kolayca akılda kalan punk-pop şarkılarını yaptı. Onların müzikleri özellikle bir buluş için düşünülmemesine rağmen 70'lerin punk'ı için yeni bir şey oldu. Green Day başarısını daima sürdürebilme özeliğine sahip değildi. Dookie 8 milyon kadar satmasına rağmen, Insonmiac onun çeyreği kada satabildi. Onlar daha çok Amerika'ya ait olan neo-punk, punk-metal ve 3. dalga ska yeniden canlanmalarına kapılarını açtı.
Green Day,
California kökenli punk rock / punk pop tarzı müzik yapan rock topluluğudur.
Grup Billie Joe Armstrong, Mike Dirnt (önceki ismi Michael Pritchard) ve Tré Cool dan (önceki ismi Frank Edwin Wright III) oluşur. Altıncı albümlerine kadar yakın arkadaşları Jason White gruba gitarist olarak dahildi. Greenday'in başarısının tanınmış pop-punk gruplarından Sum 41 ve Blink 182 üzerinde büyük etkisi olmuştur. Post-punk ya da pop-punk jenerasyonunun öncüleri olarak görülürler. Dookie adlı albüm ile bu tarzı yaygılaştırmışlardır. Dookie albümü 10 milyonun üzerinde satan grup Amerika Birleşik Devletleri 'nde Diamond sertitifikasını almaya hak kazanmıştır. Grubun en çok satan diğer albümü American Idiot , Dookie'den on yıl sonra 2004 yılında piyasaya sürülmüştür. Bu albüm Diamond sertifikası yanında 2005 yılında "En İyi Rock Albümü" dalında Grammy Ödülü almıştır. Yine 2005 yılında Green Day MTV Video Müzik Ödülleri nin sekiz tanesinden yedisini almaya hak kazanmıştır: "Yılın Vidyosu," "En İyi Rock Vidyosu," "En İyi Grup Vidyosu," "En İyi Yönetim," "En İyi Düzeltme," "En İyi Sinemografi", bu ödüller Boulevard of Broken Dreams için ve bir de "İzleyici Seçimi Ödülü" American Idiot şarkısına çektikleri klibe gelmiştir. Son olarak Amerikan Müzik Ödülleri 'nde "Favori Albüm" ödülünü "Ameican Idiot" albümüyle almışlardır.
Billie Joe Armstrong,
(d. 17 Şubat 1972 ) Punk/Pop Punk grubu olan Green day 'de sözyazarı, gitarist, vokalist olarak görev alır.
Armstrong, Oakland, California 'da doğmuştur ve altı çocugun en küçüğüdür. Daha sonra Rodeo, California 'da büyümüştür. Babası, Andy, caz müzisyeni ve kamyon şöförüydü. Armstrong on yaşındayken babası esafagus kanserinden ölmüştür. Annesi Rod's Hickory Pit 'de garsondu. Billie, grup arkadaşı Mike Dirnt ve arkadaşı Brandon O'Lech gençlik dönemlerine kadar aynı yerde çalıştılar.
GRUBUN EN COK SATAN ALBUMU ''AMERİCAN İDİOT''
American Idiot Green Day 'in yedinci stüdyo albümü ve ilk rock-opera albümüdür ve 2004 yılında piyasaya sürülmüştür. Albümün teması genel olarak isyanın doğasıdır. Green Day'in George W. Bush 'a karşı olumsuz tutumlarının kaçınılmaz sonucu olarak albümde bazı gerçek politik sorunlardan bahsedilmiştir, ama anlatılan hikaye gerçekte asi gençliğin yaşantısıdır. Ana karakter, Jesus of Suburbia (Varoşların İsa'sı), isyanı için bir çıkış noktası seçmelidir: gerçekten neye inandığını bulmak, onun için savaşmak ve içsel hesaplaşması. American Idiot, 2005 yılında, Grammy Ödülleri 'nden yedisini ve Ylın En İyi Rock Albümü Ödülü 'nü almıştır. Albümün açılış parçası "American Idiot" , "En İyi Vidyo Oyunu Şarkısı" ödülünü almıştır (EA Sports Madden NFL 2005). Green Day ayrıca American Idiot ve Boulevard of Broken Dreams parçalarına çektikleri klipler ile MTV Video Müzik Ödülleri'nden yedisini almışlardır.
BILLIE JOE'DAN SOLO
2005 yılının galibi Green Day'in karizmatik solisti Billie Joe Armstrong'tan solo bir çalışma geldi. Ancak bu solo atak bir albüm değil, 'Mechanical Man' adını taşıyan bir şarkı.
Billie Joe, Rancid'den Tim Armstrong'un 'Live Freaky Die Freaky' adındaki anime kukla filmi için 'Mechanical Man' şarkısını kaydetti.
Şarkı, Green Day'in fan sitelerinden download edilebiliyor.
GREEN DAY UYELERI ILE YAPILAN BIR ROPORTAJ(ROLL DERGISINDEN)
...Üç yıl aradan sonra, 2000 yılında yaptıkları ''Warning''de, albüme adını veren şarkı ve ''ahlaki çoğunluğun canı cehenneme'' nakaratlı ''Minority'' Green Day'in temalar bakımından orta yaş buhranına çakılıp kalmaktan kurtulduğunu gösteriyordu ama, müzik pek parlak sayılmazdı, satışlar da aynı yönde seyrediyordu. 2003'e gelindiğinde, Green Day ''tamam mı, devam mı'' sorusuyla karşı karşıyaydı.
Derken ''American Idiot'' çıkageldi. Billie Joe, epeydir içinde birikenleri şarkılaştırmıştı. 11 Eylül, kendi ifadesiyle, ''katalizör'' olmuştu. ''O saldırı iklimi tamamen değiştirdi Ondan ve sonrasında olanlardan etkilenmemek mümkün değil; Irak savaşı, paranoya, terörün çeşitli renkleri''
''Warning''de belirmeye başlayan siyasal temalar, ''American Idiot''ta iyiden iyiye öne çıkmış, Gilman Street'te aldığı eğitim kendisini göstermeye başlamıştı. Billie Joe, ''albüme başladığımda Bush'a veryansın etmek yoktu aklımda'' diyor.
''O şarkıları hem iç dökmek, hem de olup bitenleri anlamak için yazıyordum. Kimsenin hiçbir şeyi tartışmadığı bir dönem yaşıyorduk. Ve sonuçta savaş açtık. Bazen muhafazakar bir tavır. Muhafazakarlaşan arkadaşlarım da oldu. Acaba ben de mi muhafazakarlaşıyordum? Kimdim, neydim? Şarkılarda kendimle tartışıyordum''
Bush haklıysa
''Holiday'' adlı şarkının nakaratı şöyle: ''Hayatlarımız tatilde''. ''Billie Joe'ya göre, bu nakarat ''insanların ahmaklığına, olup bitenlerle ilgilenmemesine dair.''
Green Day'in alışılagelmiş tarzından bir ''sapma'' olan ''American Idiot'ın alenen siyasi olan içeriğini Mike ve Tre nasıl karşılamışlardı?
''Sözleri ilk dinleyişimde verdiğim tepki ''vay anasını'' olmuştu diyor Mike. Billie, bu sözler size ters geliyor mu? diye sorduğunda az bile söylemişsin, bira daha giydirsene dedik. Mike şöyle devam ediyor: Bakın, eğer Bush haklıysa, biz zaten baştan kaybetmişiz. Ben onun hafsalasının almayacağı bir dünyadan geliyorum.
Eğer Bush ve petrolcü hempaları bu dünyada neyin doğru olduğuna dair söylediklerinde haklılarsa, bize hayat hakkı yok demektir. Cennet, benim dostlarımdan hiçbirinin davetli olmadığı devasa bir partiyse, ben de davetli değilim demektir
American Idiot, Green Day'in siyasal ifadesi olduğu gibi, kimliklerinin tartışmalı bir veçhesini kabullenmelerini sağlamış görünüyor. Artık rock starları olduklarına şüphe yok. Gilman Street'teki punk etiği ise, rock starlığın reddiyesiydi. Billie Joe, bu çelişliyi nasıl aştıklarını şöyle anlatıyor: Büyük bir plak şirketiyle sözleşme yapmamızdan itibaren Gilman Street'te aforoz edildik, bir daha orada hiç çalamadık. Ve yıllar boyunca rock star olmaktan rahatsızlık duyduk. Hayatımızda ilk kez American Idiot'la birlikte bu durumu kabullendik. Ve dedik ki, 14 yaşındayken kurduğumuz hayallere sahip çıkalım. Pete Townshend gibi olmak istiyorduk, Keith Richards gibi olmak istiyorduk. Rock starlığını kabullendikten sonra, ifade gücümüz daha da güçlendi, daha cesur şarkı yazarları olduk, mesajımız daha entelektüel bir biçim aldı. Evet, kimlik kartımda rock star yazıyor. O unvanın hakkını verdiğime inanıyorum. Ayrıca, bu işi seviyorum. Ben bir müzik fanıyım. Beatles, Clash, Dylan ve Replacementes plakları benim esin perilerim. Göçüp gittiğimde, bizim plaklarımızın da başkaları için esin perisi olmasını istiyorum. Ve kariyerimizde ilk kez o seviyeye geldiğimizi görüyoruz. Geçirdiğimiz evrimin farkındayız ve eski albümlerimiz bize artık daha anlamlı geliyor.
''Amerrican Idiot'' turnesinin sondan bir önceki konseri. Konser denebilirse tabi. Su katılmamış Brecht tiyatrosu. Punk rock'un ateşlediği bir protesto gösterisi. Sihaylara bürünmüş, gözlerine sürme çekmiş şarkıcı-gitarist Billie Joe Armstrong, şarkı aralarında gitarını omzuna asıp kaz adımlarıyla yürüyor, ''Büyük Diktatör'' taklidi yapıyor. ''Benim adım George W. Bush, ama arkadaşlarım bana g..t oğlanı der.'' Yer yerinden oynuyor. Alkış, tezahürat kıyamet.
Dördüncü şarkıdan sonra salon kararıyor. Kırmızı bir spotun altında, elinde salona tuttuğu el feneri ve paranoyak bir ses tonuyla bayrağa bağlılık yemini'ni okuyan Armstrong'a Mike Dirnt'ün paranoyak bas cümleleri ve davulcu Tre Cool'un bir saatli boöbanın tiktaklarını andıran vuruşları eşlik ediyor....
