Tanınmış gezgin Thomas Cook, bir araştırma gezisi sırasında Atlas
Okyanusu'nun ıssız bir yerinde, çığlıklar atan milyonlarca kuşun havada
daireler çizerek uçtuğunu gördü. Kulakları sağır edecek denli yüksek
sesle
çığlıklar atan kuşların kimileri yoruldukça, kendilerini okyanusun dev
dalgaları arasına atıyorlardı. Onlar bu son hareketleriyle yaşamlarına
son
veriyorlar, kendilerini okyanusun dalgalarına bırakırken, çaresizlikten
ölüme teslim oluyorlardı.
Bu olaya yalnızca Thomas Cook değil, o bölgede ki balıkçılarda
yıllardır tanık olmuşlardı. Kuş bilimcileri ise, yaptıkları
araştırmalarda
göçmen kuşların farklı yönlerden gelerek okyanusta bu noktada
birleştiklerini keşfediyorlar, fakat onların, birbirleri peşisıra
kendilerini ölümün kucağına atmalarının nedenini bir türlü
çözemiyorlardı.
Gerçek, geçtiğimiz yüzyılın ortalarında anlaşıldı. Bu trajik
olayın
yaşandığı yerde bir zamanlar bir ada vardı. Göçmen kuşların göç yolu
üzerinde bulunan bu ada, bir deprem sonunda, okyanusa gömülmüştü.
İnsanların, yok olduğunun bile ayırdına varamadıkları ada, göç
yollarının
ortasında kuşlar için vazgeçilmez "dinlenme" durağıydı. Kuşlar binlerce
yıllık kalıtımsal alışkanlıklarıyla adanın yerini bilmekteydiler ve
yıpratıcı, uzun yolculuklarının ortasında, biraz dinlenebilmek ve
toparlanabilmek için, yine binlerce yıllık kalıtımsal güdüleriyle,
okyanusun
ortasındakiadaya geliyorlardı ama... Olması gereken yerde adayı
bulamayınca,
yorgunluktan bitkin bedenlerini çığlık çığlığa okyanusun sularına
bırakmak
zorunda kalıyorlardı.
Söz kendini toparlamaktan açılmışken soralım. Sizin hiç "kendinizi
toparlayacağınız" bir adanız oldumu? Yaşamın uzun "göç yolları"nda
acaba,
sizinde bir yudum taze soluk alabileceğiniz, yolunuzun kalan bölümüne
dinç
olarak devam etmenizi sağlayabileceğiniz bir adaya sahip olabildiniz
mi?
Birgün yerinde bulamadığınızda ise, ona illede ulaşmak ve sığınmak için
başınız dönercesine, dengeniz bozulurcasına çırpınıp kanat çırptığınız
bir
ada yaratabildiniz mi yaşamınızda kendinize?
Herşeyi sınırsızca paylaşabildiğiniz bir dost, yola birlikte
çıkacak
denli güven duyduğunuz bir arkadaş, size her zaman huzur verecek bir
eş,
ulaşmak için yıllardır uğraş verdiğiniz bir amaç edinebildiniz mi?
Şöyle
daha bir iyi bakın çevrenize... Size gelen, size sığınan...Sizin
gittiğiniz,
sizin sığındığınız...Sizin bulduğunuz dostlarınızı bir düşünüverin.
Sonra da
bir gerçeği görüverin gözlerinizle:
Sizin durup , soluklandığınız ve kendinizi toparlayabildiğiniz kaç
adanız var çevrenizde ve...
Durup, sığınmak ve kendilerini toparlayabilmek gereksinimi duyan
kaç
dostunuz için siz bir adasınız?